چیمبورازو که مدتها به عنوان مرتفعترین کوه روی کره زمین شناخته میشد، توسط قلههای هیمالیا و پرو از تخت سلطنت خلع گردید. با این وجود، با توجه به هندسه زمین، این قله به عنوان دورترین نقطه از مرکز آن و نزدیک ترین نقطه زمین به خورشید شناخته میشود. این کوه همچنین بلندترین قله اکوادور است. چیمبورازو دارای پنج قله است که بلندترین آنها 6270 متر است.
این یک آتشفشان چینهای غیرفعال است که در محدوده غربی کوردیلا در رشته کوههای آند قرار دارد. اعتقاد بر این است که آخرین فوران شناخته شده آن در حدود سال 550 پس از میلاد رخ داده است.
قله چیمبورازو با توجه به اینکه در امتداد برآمدگی استوایی سیاره قرار دارد، دورترین نقطه روی سطح زمین از مرکز زمین است. با این حال، قله چیمبورازو بالاتر از قله اورست نیست، زیرا ارتفاع از سطح دریا اندازه گیری می شود.
صعود به چیمبورازو
مسیرهای زیادی برای صعود به این کوه وجود دارد. مسیر معمولی اکنون ال کاستیلو است، اما بسیاری از مسیرهای دیگر در کوه در دسترس هستند.
مسیر عادی در طول سال شاهد تلاش های زیادی است و به عنوان یک صعود کلاس 4 با مسیریابی و شکافهای یخچالی در نظر گرفته می شود.
دو پناهگاه در کوه وجود دارد، پناهگاه کارل در ارتفاع 4800 متری (15744 فوت) و پناهگاه وایمپر در ارتفاع 5000 متری (16400 فوت) که اکثر گروه ها از آنجا صعود به قله را انجام می دهند که یک صعود 6-9 ساعته با شیب تا 60 درجه است. مردم معمولاً یک یا دو ساعت قبل از نیمه شب صعود خود را شروع می کنند و چند ساعت قبل از ظهر به پناهگاه باز می گردند تا از خطر ریزش سنگ ناشی از تابش آفتاب در همه مسیرها در امان بمانند.
ارتفاع
در مورد ارتفاع واقعی کوه بحث هایی وجود دارد. منابع قدیمیتر که قله را 6310 متر (20702 فوت) ذکر کردهاند، احتمالاً نادرست هستند.
در سال 1993 اعضای مدرسه بررسی نظامی در نیوبوری، بریتانیا ارتفاع چیمبورازو را با استفاده از GPS دیفرانسیل اندازهگیری کردند و اندازه 6268 متر را به دست آوردند. البته ادعا می شود که آنها به Cumbre Veintimilla (در شرایط مه آلود) یا دومین قله مرتفع که در واقع آن ارتفاع را دارد، رسیدند. در یک روز صاف Cumbre Whymper یا Maxima در پشت آن قرار دارد (فقط از Cumbre Veintimilla قابل مشاهده است) و پس از فرود آمدن و پیمودن چند صد متر در جهت شرق می توان به قله اصلی چیمبورازو رسید.
فصل صعود
چیمبورازو در تمام طول سال قابل صعود است، اما بهترین ماههای کوهنوردی ژوئن و جولای و دسامبر تا اوایل ژانویه هستند. فوریه تا مه به دلیل آب و هوای بد، به ویژه در ماه آوریل شناخته شده است.
تاریخچه صعودها
در ادامه مروری کوتاه بر تاریخچه صعودهای چیمبورازو ارائه شده است.
- 1802- کوهنورد فرانسوی Aime Bonpland و کوهنورد آلمانی Alexander von Humbolt قبل از اینکه توسط یک “شکاف غیرقابل عبور” متوقف شوند به ارتفاع 19300 فوت رسیدند.
- 1880- اولین صعود از کوه توسط جی. ای کارل ایتالیایی و کوهنورد انگلیسی ای. وایپر از طریق خط الراس جنوب غربی.
- 1968- یک تیم آمریکایی/آلمانی از طریق یخچال آبراسپانگو به تیغه شمالی که از نظر فنی چالش برانگیز است صعود کرد.
- 1980- در جشن صدمین سالگرد اولین صعود، کلبه ای بزرگ در زیر خط الراس جنوب غربی نزدیک به پای یخچال های طبیعی تیلمان افتتاح شد. این کلبه به نام Refugio Whymper اکنون توسط بسیاری از تیم های صعود به عنوان “کمپ پایه” استفاده می شود.
- 1993-یکی از بدترین تصادفات در تاریخ کوهنوردی در اکوادور در دامنه های بالای کوه رخ داد. 13 نفر در ارتفاعات کوه گرفتار بهمن شدند که منجر به کشته شدن 10 نفر شد.
دورترین نقطه از مرکز کره زمین
همانطور که گفته شد، قله چیمبورازو دورترین نقطه ای است که می توان از مرکز زمین در نظر گرفت و همچنان روی خشکی بود. این در حدود 2160 متر از مرکز دورتر از قله اورست است. این تنها به این دلیل امکان پذیر است که زمین به شکل بیضی می باشد، یعنی در قطب ها مسطح (له شده) و در استوا برآمده است.
آیا صعود چیمبورازو سخت یا خطرناک است؟
صعود چیمبورازو جدی است و هرگز نباید آن را ساده گرفت. کرامپون، تبر یخ، طناب، کلاه ایمنی و لباس مناسب همگی برای صعود ضروری هستند، بنابراین مطمئن شوید که آماده هستید. وقتی این کار به درستی انجام شود، میتواند تجربهای تغییردهنده زندگی باشد، اما نادیده گرفتن شرایط، بیرون رفتن بدون راهنما، و ناآماده بودن میتواند منجر به موقعیتهای بالقوه تهدیدکننده زندگی شود – مانند بهمن و ریزش سنگ.
مرگ و میر هر سال اتفاق می افتد و با بدتر شدن تغییرات آب و هوا، کوه غیرقابل پیش بینی تر می شود. بنابراین، با یک راهنمای کوهنوردی اکوادوری (که قانون اقتضا می کند) بروید و کوهنوردی را برای خود و اطرافیانتان ایمن تر کنید.
منابع: 57hours / summitpost
