موستاق تاور ، دوباره فکر کن

عکاس پیشگام ویتوریو سلا عکس معروفش از موستاق تاور را در سال 1909 گرفت. از آن زمان تنها 5 صعود روی یکی یا هر دو قله موستاق تاور انجام شده است. (قله شرقی به عنوان قله اصلی و قله غربی با چند متر ارتفاع کمتر. کوهنوردان بریتانیا و فرانسه در سال 1956، بریتانیا 1984، سوئد 1990 و تیم روسی ما در 2012).

برای یافتن یک مسیر ، من با وادیم گشکنبین صحبت کردم که در سال 1994 آنجا بوده است. او به من اطلاعات جالبی راجع به سمت جنوبی کوه داد و توصیه کرد که بروس نورماند که در سال 2005 از گرده های شمالی کوه دیدن کرده صبحت کنم. او کسی بود که قبلا پاول کوزجک قبل از اکسپدیشن سال 2008 با وی مشورت کرده بود.

پس از 5 روز پیاده روی از اسکوله ، سرگی کوتاچکوف ، آلکساندر لانگ ، سرگی نیلوف و من به بیس کمپ موستاق تاور در 4600 متری رسیدیم. سپس با ایجاد بیس کمپ به بررسی رخ شمال شرقی 2000 متری کوه پرداختیم. این مسیر در ابتدا آسان بود، اما بعدا مشخص شد که به دلیل شکافهای پیچ در پیچ قسمت یانگ هازبند سخت تر از تصور ما بود. برای یک دید بهتر از این جبهه کوه، ما تا 5500 متری توده اسکیلبورم در روبروی قله بالا رفتیم. در آنجا یک غافلگیری خوش آیند داشتیم. هیچ بهمن یا یخشاری در مدت 20 ساعتی که آنجا بودیم مشاهده نشد. تیغه شمال شرقی ، که بروس پیشنهاد داده بود، ایمن و زیبا به نظر می رسید. ما به خاطر شکلش نام “ساو” به معنای اره را روی آن گذاشتیم.

سپس به مانی لا(5566 متر) در بالای یخچال رفته و مسیر شمالی را بررسی کردیم که در بالای ما قد برافراشته بود. ما همچنین مسیر بریتانیا در شمال غربی کوه را به دنبال مسیری برای فرود بررسی کردیم. مسیر شمالی سخت تر از چیزی بود که در عکسها به نظر می آمد. این مسیر همچنین به طور قابل ملاحظه ای از تیغه شمال شرقی خطرناکتر بود. مسیر بریتانیا به طور کلی طولانی و اصولا آسان نبود. ما یک شب را در گذرگاه مانی سپری کردیمو سپس به بیس کمپ بازگشتیم، جایی که یک هفته را با اسلک لاین، دومینو و شستشو گذراندیم.

شروع صعود

در 9 آگوست ، آلکس ، سرگی نیلوف ، و من از حوزه برفی زیر تیغه در ارتفاع 5250 متری گذر کردیم، در حالی که دو کوله و یک کیسه بار 70 لیتری پر از غذا و گاز به همراه داشتیم. ما پیش بینی کرده بودیم که 14 روز در کوه خواهیم بود. در ابتدا از شیب های برفی 50 تا 60 در جه در راست تیغه صعود کردیم. من و آلکس سرطناب می رفتیم و سرگی را برای پیشانی دیواره نگه داشته بودیم. در روز اول آفتاب قوی بود و برف خیس شده بود، با کوله ای سنگین و تشنگی برای قدری ابری دست دعا برداشته بودیم. دعای ما هم برآورده شد! روز بعد بارش برف آغاز گردید و برای یک هفته ادامه داشت. در طول این مدت ما به آرامی به 6200 متری صعود کرده و سپس برای دو روز در چادر ماندیم.

هوا نهایتا در 17 آگوست صاف شد. پس از خشک کردن تجهیزات ما به سمت پیشانی دیواره به راه افتادیم. در جایی که شکل برف به نوعی جالب شده بود. جایی که بادهای گرم جنوبی باعث دم کردن یخ و برف مسیر در سمت شمالی کوه شده بودند. این به نظر خطرناک بود ، بنابراین ما تصمیم گرفتیم که به سمت شمال – شمال شرقی یک تراورس طولانی به سمت بالا انجام بدهیم. این کاری چالشی و زمان بر بود که کلا توسط نیلوف به عنوان سرطناب صورت گرفت. 600 متر صعود با درجه  6a/6b و یک طول مصنوعی با درجه A2 .

در 23 آگوست یک روز قبل از رسیدن به لبه مسیر ، منابع غذایی ما به جز اندکی ته کشید. هوا هم رو به خراب شدن گذاشته بود. در صبح 24 آگوست ته مانده گاز هم به پایان رسید. در بعد از ظهر ما 300 متر از مسیر قله را طی کردیم . بادهای سخت باعث شده بود که یک شب را درون یک شکاف بگذرانیم. در 17 امین روز پس از ترک بیس کمپ به قله رسیده بودیم.

رویا، بدون هزینه، توهم است؛ نگاهی به زندگی لیلا اسفندیاری

قله شیورکش فشم؛ بررسی مسیرهای صعود، خطرات ریزشی و تجربه واقعی صعود

فرود

برنامه ما این بودکه شیبهای برفی زیر تاج را تراورس کنیم تا به مسیر شمال غربی برسیم ، سپس به سمت شمال غربی رفته و از مسیر بریتانیا بازگردیم. اگرچه هوا بد بود و دید کم. همچنین در وسط روز متوجه شدیم که یک یخشار مسیر ما را بسته است. یا باید صعود می کردیم و مسیر دیگری می یافتیم یا اینکه مستقیم به سمت پایین فرود را ادامه میدادیم. با انتخاب گزینه دوم، ما به پایین رفتن ادامه داده و از مسیر خطرناک شمالی فرود رفتیم که پر از خطر بهمنهای مهیب بود. ما در طول شب هم ادامه دادیم تا هرچه زودتر از مهلکه فرار کنیم. پس از 23 ساعت زمان از ترک قله حالا سالم روی یخچال یانگ هازبند ایستاده بودیم.

ما دو حلقه طناب صعود به علاوه دو حلقه طناب استاتیک داشتیم که گاها برای انتقال تجهیزات و بالاکشی مورد استفاده قرار می گرفت. ما همچنین یک مشتی داشتیم و حدود ده بولت هم در مسیر کارگذاشتیم. به جز اینها و البته خطوط به جای مانده از تبریخ و کرامپون چیز دیگری در پشت ما درکوه باقی نماند. نام مسیر هم Think Twice “دوباره فکرکن” گذاشته شد.

درجه سختی:

(3,400m of climbing, ED 6a A2 M6)

موستاق تاور ، صعود تیغه شمال غربی ، قراقوروم ، پاکستان. نوشته: دمیتری گلوچنکو، سال صعود:2012

توضیحات کوتاه درباره موزتاق تاور

برج موزطاق (موستاق یا موزتاق هم نوشته می شود!!) کوهی واقع در منطقه موزطاق بالترو است که بخشی از رشته کوه قراقوروم محسوب می گردد. این منطقه در مرز گیلگیت-بالتستان پاکستان و منطقه خودمختار سین کیانگ اویغور چین قرار دارد. برج موزتاق بین بین حوضه های یخچال های طبیعی بالترو و سارپو لاگو واقع شده است. ارتفاع برج موزتاق 7276 متر و برجستگی آن 1710 متر می باشد.

• 1956 اولین و دومین صعود کوه توسط تیمی از بریتانیا و تیمی از فرانسه
• 1984 سومین صعود کوه از طریق شمال غربی
• 1990 اولین صعود خط الراس شمال شرقی
• 2012 صعود روسها که 17 روز به طول انجامید.

باشگاه ورزشی موج / دکتر مهدی جباریان