دنیای کوهنوردی, دیواره نوردی, کوه های جهان, کوهنوردی

دیواره سایه ها ، رولت روسی – قسمت اول

دیواره سایه ها ، رولت روسی – قسمت اول

“این مانند یک جنگ بود ، وقتی نفرات از مسیر برمی گشتند ، انگار از جنگ آمده بودند. ژانو داشت شخصیتش را نشان می داد.” صعود دیواره شمالی ژانو به قلم الکساندر روچکین ، امریکن آلپاین ژورنال ، 2005 ، بازگردان به فارسی توسط موج کوه

دیواره سایه ها

فقط دو روز پس از رسیدن به بیس کمپ در تاریخ 5 آوریل ، آلکس بولوتوف ، سرگی بوریسوف ، گنادی کیریوسکی شروع به کار روی قسمت پایینی مسیر ما کردند. ما قصد داشتیم در سه تیم سه نفر کار کنیم و سرپرست ما آلکسی ادینتسو هر زمان که میشد به همراه ما صعود می کرد. با جا به جا شدن به جای یکدیگر اعضای تیم فرصت استراحت کافی داشتند. ما تنها در پایان صعود به شکل یک تیم کامل در بیس کمپ جمع شدیم.

اولین کاری که باید انجام میدادیم این بود که طنابهای ثابت برجای مانده از تلاش سال قبل را نوسازی کنیم. در سال 2003 ما در 7100 متری شکست خوردیم که دلیل آن شرایط بد بود. اطمینان به این طنابهای برجای مانده کار به شدت خطرناکی هست. در نتیجه ما با تبریخ صعود می کردیم و یومار را هم در طنابهای قدیمی می انداختیم. این بار برفی خیلی کمی در مسیر وجود دارد.

در ابتدای مسیر مجبوریم که قسمت بهمنی را به سرعت طی کنیم. سراکهای بزرگی در بالای سر ما قرار دارند که گاها بیست بار در روز سقوط می کنند. همچنین در این قسمت باید مراقب سنگهای خرد شده هم باشیم.

مرتبط : تمرین کوهنوردی در شوروی سابق ، والری خریچچاتی ، آناتولی بوکرایف

ایمن ترین کمپ

بهترین کمپ ما در ارتفاع 5600 متری قرار دارد که در معرض ریزش سنگ و یخ نمی باشد. در اینجا دو چادر بزرگ برقرار کرده ، امکان استراحت برای روزهای آتی در این قسمت وجود دارد. مه و ابر اغلب به این ارتفاع می آید و گاها باعث سخت شدن مسیریابی می شود. البته ما از نشانه گذاری استفاده کرده بودیم.

در نزدیکی این قسمت مسطح ، یک گوشه بدون باد بود که مسیر ما از آن بالا میرفت. در اینجا بر اثر نور خورشید یخ آب شده و پیچ یخ چند سانتی بیرون می ماند. برخلاف آن طناب چند سانت تو می رفت و یخ می زد که این خود از گرفتاری های مسیر بود. چندین بار مجبور شدیم جای کارگاه را عوض کنیم و البته یک بار خودم در این قسمت چند متری سقوط کردم.

رخ شمالی ژانو

کمپ 6600

امکان زدن کمپ در لبه یخی 6500 متری نبود به جای آن مجبور شدیم یک پورتالج در حدود 6675 متری روی سنگ برقرار کنیم. هوا قابل پیش بینی نبود ، می شد گفت که هر روز با شروع به کار کردن ما هوا هم بد می شد! و ما مجبور بودیم مانند ماهی در برف شنا کنیم. در چنین وضعی طول پس از طول دیگر را توانسته بودیم صعود کنیم.

در 23 آوریل به ارتفاع 7000 متری رسیدیم. بالاتر ما یک پرتالج درست زیر دیواره عمودی برقرار کردیم. جای بسیار کم برای یک استراحت مفید و خوب. بادهای وحشتناک به پرتالج آسیب زد و باعث شکستن لوله های آن شد. که قابل فیکس کردن نبود. مبارزه ما برای صعود به پیشانی عمودی شروع شده بود.

پیشانی دیواره

برای رسیدن به ارتفاع 7000 متری ما باید 52 طول صعود می کردیم و لوازم ضروری از قبیل کپسول ، غذا ، … را با خود می بردیم. این از ما سه روز زمان می برد. زمانی که به این کمپ می رسیدیم واقعا خسته شده بودیم. برای کاهش زمان این قسمت یک پرتالج در ارتفاع 7200 متری برقرار شد. بنابراین 4 روز طول می کشید که به ارتفاع 7200 متری در زیر قسمت عمودی برسیم. ولی از این به بعد کار به شدت سخت و آهسته پیش میرفت و گاها انگار پیشرفت ما صفر بود. برخی از ما عصبی شده بودند به خصوص وقتی که تیم بولوتوف در یک روز و در شرایط وزش باد تنها 5 متر صعود کرده بودند. آیا اصلا صعود چنین دیواره ای در این جا ممکن است؟ دیواره ای به اندازه و شیب ال کاپتان اما بالاتر از هفت هزار متری ؟؟!

مرتبط : آلکس هانولد ، لین هیل ، دیوید لاما

یک روز نرمال

من در اینجا یک روز نرمال را برای شما توضیح می دهم. ساعت 5 صبح در پرتالج بیداری می شوی. مجبوری که خودت را به شروع تحرک وادار کنی. همه چیز به آهستگی در این ارتفاع صورت می پذیرد ، به طوری که می توانی حتی پالس های مغزی و سیستم عصبی را ببینی که به بدن دستور می دهند. ارگانیسم مانند یک کامپیوتر قدیمی به آهستگی فکر می کند و طول می کشد تا دستورات را بفهمد. این واقعا به یک پردازنده جدید نیاز دارد! آب کردن برف ، درست کردن آب برای صبحانه ، نوشیدن ، نوشیدن و نوشیدن. غیر ممکن است که به اندازه کافی نوشیدنی به بدن رسانید. سپس آماده شدن برای صعود تقریبا یک ساعت کامل طول می کشد و نهایتا ساعت 8 یا 9 صبح از پرتالج بیرون می زنی و در فضا ، روی این دیواره عمودی معلق می شوی. با دو یومار به طناب وصل شده ، سپس سرما در یک لحظه تو را در بر می گیرد. و سپس خود را در یک دنیای غیرواقعی پیدا می کنی. بیشتر طناب ها در هوا معلق هستند ، بنابراین انرژی زیادی لازم داری تا حرکت کنی..

صعود یک دیواره 700 متری با چنین شیبی در ارتفاع پایین هم یک مساله است ، چه برسد به این ارتفاع. برای صعود به آن ما مجبور بودیم از تمام ذرادخانه تکنیک ها و تجهیزاتمان استفاده کنیم و ما مانند سربازانی بودیم با کلی مهمات به جنگ می رفتیم. با این همه وسایلی که از ما آویزان بود به سختی می توانستیم حرکت کنیم. و در هوای رقیق به آهستگی ، سانتی متر به سانتیمتر صعود می کردیم. درست مانند یک حلزون!

تمام شیب ها به یک شیب صیقلی و پر شیب ختم میشد و ما مجبور بودیم از ابزارهای کرو نازک و کاپرهد برای کارگذاشتن در سوراخهای کم عمق استفاده کنیم. من و مایک میخاییلوف در طول 4 روز سه طول و نیم صعود کردیم. نیک تاتمجانین و میخاییل پرشین به 7200 متری صعود کردند تا جای ما را بگیرند.

ما به کندی هم هوا شدیم و همه مان در حال سرف کردن بودیم. بنابراین پزشک در حال مراقبت دایمی از کل تیم بود. با درمان دارویی ، خوردن آب و استراحت توانستیم به صعود بازگردیم. در این زمان پرشین و تاتمجانین دو طول کامل طناب صعود کرده بودند.

مرتبط : سیستم های طناب ، ابزارگذاری با فرند ، ابزارگذاری با کیل

شمالی ژانو

انتقال پرتالج

صعود 5 طول برای رسیدن به انتهای مسیر وقت گیر بود بنابراین ما پرتالج را به 7400 متری منتقل کردیم که به شکلی تبدیل به بیس کمپ پیشرفت ما شد! جایی که از آنجا ممکن بود به قله برویم و بازگردیم. تنها 310 متر عمودی تا قله..

در اینجا بود که دیواره شروع به سورپرایز کردن ما کرد. قسمت دوم

مرتبط : ژانو ، بالاکشی در دیواره ،

باشگاه ورزشی موج / دکتر مهدی جباریان

مهدی جباریان

*مهدی جباریان : شروع فعالیت کوهنوردی 1376 برخی صعودهای شاخص: • گشایش مسیر در دیواره پاتخت ، زمستانی ، سبک آلپی • رکورد صعود چهارجبهه دماوند در 25 ساعت و سی دقیقه:شروع از گوسفندسرا، مسیرهای جنوبی، غربی، شمالی، شمال شرقی، پایان در گوسفندسرا • صعود سه جبهه دماوند در 21 ساعت: شروع از گوسفندسرا، مسیرهای جنوبی، شمالی و شمال شرقی • رکورد صعود آزاد انفرادی دهلیز مرکزی یخار از معدن تا انتهای یخچال در 12 ساعت • صعود زمستانی دماوند 10 مرتبه: گرده شرقی(تیغه های یخار)، جنوبی، شمالی، یکروزه... • صعود دماوند مجموعا 104 مرتبه در فصول مختلف یالهای گوناگون. • صعود زمستانی گرده شرقی سرکچال به خلنو • صعود زمستانی قلل شاخک و علم کوه از مسیر سیاسنگا • رکورد صعود سرعتی آزاد انفرادی گرده آلمانها از ونداربن تا تنگ گلو در 7 ساعت و سی و سه دقیقه • تلاش برای صعود زمستانی آلپی ترکیبی دیواره علم کوه مسیر هاری رست، صعود برتر سال 96 • صعود به گرده آلمانها چهارده مرتبه در فصل بهار و تابستان و پاییز – صعود یکروزه گرده آلمانها • صعود یکروزه دیواره علم کوه، مسیر هاری رست از ونداربن به ونداربن بدون بارگذاری 21:33 ساعت • صعود دو مسیر هاری رست و فرانسوی های دیواره علم کوه در یک روز • رکورد عبور از البرز، شروع دربند توچال تا آزادکوه کلاک ، 102 کیلومتر، 9000 متر صعود در 46 ساعت رکورد صعود سرعتی زمستانی گرده آلمانها از ونداربن به ونداربن در 67 ساعت • رکورد صعود سرعتی خط الراس دوبرار در 17 ساعت و نه دقیقه • صعود سرعتی از پل خواب توچال کلک چال جمشیدیه در 15 ساعت و 20 دقیقه • صعود یکروزه از دربند توچال تا سرکچال سپیدستان در 23 ساعت و 50 دقیقه ، 65 کیلومتر، • صعود قله خان تنگری 7010 متر • تلاش برای صعود قله ماناسلو 8163 متر • صعود یخچالهای شمالی سبلان، کسری، یخار • صعود و تمرین سنگنوردی در دیواره های شروین، پلخواب، بیستون.... • گشایش مسیر در دیواره های کاسونک، شروین، اوسون ترکیبی ... • مربی کوهپیمایی درجه سه سایر: کمربند مشکی جودو دان یک کارشناس مهندسی معماری، دکتری مدیریت بازرگانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مقالات

مقالات پیشین

سبد خرید
ارسال فوری تهران در نوروز
فروشگاه
وبلاگ
حساب من
0 مقايسه
0 مورد سبد خرید