منو
  • ارسال رایگان پستی برای خرید بیش از 500 هزار تومان
  • ارسال سریع با تیپاکس در روز خرید
  • ارسال با پیک در زمان مورد نظر مشتری برای تهران
  • 7 روز ضمانت تعویض و عودت
  • مشاوره تخصصی

سیستم طناب برای صعود

0
(0)

در اینجا از نگاهی دیگر به استفاده از طناب می نگریم. بنابه شرایط صعود یک کوهنورد یا صعود کننده ماهر باید توان انتخاب سیستم طناب بر اساس شرایط و رسیدن به بهترین کارآیی را داشته باشد. در ادامه با برخی از توضیحات سعی می کنیم که این بحث را شفاف تر کنیم.

سیستم طناب

سیستم طناب

تصمیم درباره سیستم طناب مورد استفاده به سطح مسیر و سطح تیم بستگی دارد. در واقع می توان گفت که هیچ جوابی برای همه وجود ندارد. اما در اینجا چند راهنمایی برای تصمیم گیری ارایه می شود.

این مقاله برای کسانی مناسب است که چند سال سابقه صعود به روشهای کلاسیک را داشته باشند.

تصمیم گیری در مورد سیستم طناب مورد استفاده

نوع سیستم صعود که از آن بهره گرفته می شود تابع شکل مسیر ، میزان احتمال سقوط و سطح آمادگی صعود کننده دارد. پیشنهاد می کنیم که همیشه قدری نسبت به شرایط بدبین باشید. در این صورت یک مقدار محتاطانه تر تصمیم می گیرید.

صعود بدون طناب

قبل از تصمیم دررابطه با اینکه از کدام سیستم طناب استفاده کنید، استفاده از طناب به طور کلی را در نظر بگیرید. صعود بدون طناب می تواند باعث مرگ شما شود. همچنین صعود بدون طناب سریعترین شکل صعود می باشد. استفاده ازطناب و میانی ها به طور معمول حداقل سه برابر زمان بیشتر در صعود می گیرد. صعود بدون طناب به طور گسترده ای خطرناک هست. البته به دلیل همین سرعت که ایجاد می شود گاهی از اوقات خود این روش می تواند باعث ایمنی بیشتر شود.

به طور مثال عبور از دهلیزهای ریزشی در یخچالها را در نظر بگیرید. هر چه سریعتر از دهانه این دهلیزها بگذرید ایمن تر خواهید بود. برای عدم برخورد با تاریکی یا هوای خراب هم می توان از این روش استفاده کرد. البته این بستگی به توان شما برای استفاده از این سیستم صعود دارد.

مسیری که بدون طناب صعود می کنید باید از سطح نهایی توان شما چند مرتبه پایینتر باشد. همچنین باید تجربه خوبی در زمینه صعودهای فنی داشته باشید. در انتخاب این روش بسیار دقت کنید. خطرات کوهستان را کاملا جدی بگیرید.

موج کوه

همینطور میزان زمان در کوه بودن هم می تواند به از دست دادن پنجره های هوایی ، برخورد با هوای خراب و شرایط خطرناک دیگر منجر شود. سیستم صعود که شما انتخاب می کنید وابستگی بسیاری به قضاوت شما خواهد داشت.

مرتبط : صعود سرعتی در دیواره نوردی

طناب دوقلو

طناب های دو قلو هم یکی دیگر از انواع سیستم طناب می باشند. این سیستم بنابر معیار وزن یک فرد 80 کیلویی می تواند 12 سقوط را تحمل کند.

سیستم طناب دوقلو زمانی که به درستی استفاده شود می تواند بیشترین میزان امنیت را برای صعود کننده ایجاد کند. در سیستم طناب دوقلو صعود کننده هر دو طناب را به کوئیک دراو می اندازد. این به معنای آن است که اگر یک طناب به دلیلی مانند قرار گرفتن روی یک لبه پاره شود. طناب دیگر وظیفه خود را انجام می دهد.

طنابهایی که برای صعود دوقلو استفاده می شوند هم معمولا به طور نسبی بسیار سبک هستند. به طور معمول هم هر متر این نوع طنابها حدود 40 گرم وزن دارد.

سیستم طناب - موج کوه
یک ضعف بزرگ در سیستم دوقلو عدم امکان حمایت همزمان دو نفر در هنگام صعود به عنوان نفر دوم می باشد.

پیشنهاد

سیستم طناب دوقلو برای صعود در مسیرهای با درجه متوسط مناسب هستند. مسیر متوسط در اینجا به معنای این است که مسیر آنقدر سخت است که باید از طناب استفاده کرد، اما آنقدر سخت نیست که نفر دوم مجبور به استفاده از یومار گردد و یا نیاز به بالاکشی باشد.

تکنیک

طنابهای دوقلو نیاز به مراقبت بیشتر دارند. این طنابها نازک هستند و به راحتی ممکن است پاره شوند. همچنین توجه داشته باشید که این طنابها به دلیل نازکی خیلی سریعتر در ابزار فرود و حمایت سر می خورند. به دلیل آنکه هر دو طناب توسط صعود کننده داخل کارابینها انداخته میشود، بالا کشی در این سیستم خیلی سخت است. پس صعودکننده ها باید بارشان را بر پشت حمل کنند.

در صعودهای چند روزه این سیستم صعود باید بار سرطناب سبکتر و بار نفر دوم سنگینتر باشد. در کوله سرطناب باید کت پر برای حمایت ، غذا و آب یکروز ، کیسه خواب و هدلمپ موجود باشد. به طور منطقی هم بقیه تجهیزات از جمله اجاق و چادر و… در کوله نفر دوم قرار می گیرد.

نیم طناب

در این سیستم طناب هم از دو عدد طناب استفاده می شود. یک نیم طناب می تواند 5 سقوط در وزن 55 کیلو را تحمل کند. این طنابها معمولا از دوقلو ضخیم تر و از تک طناب نازک تر هستند. هر یک از این طنابها را در صورتیکه فاکتور سقوط کمتر از یک باشد هم می توان به عنوان نیم طناب استفاده کرد.

بر خلاف سیستم طناب دوقلو در اینجا طنابها را با هم به کوییک نمی اندازند. معمولا طنابها را به صورت یکی در میان و یا بسته به جهت شکست طناب می اندازند. یک حسن بزرگ این سیستم صعود شکست کمتر طناب می باشد.

تکنیک

هر دو طناب در کارگاه قرار می گیرند. اگر سطح مسیر متوسط باشد. سرطناب کوله را به پشت می اندازد. برخی از اصول در اینجا مثل همان طناب دوقلو است. از جمله روش صعود چند روزه برای تقسیم بار. در طولهای سخت که صعود با کوله مشکل است ، کوله باید پایین بماند تا بالا کشی شود.

سیستم طناب
شرایط میانی ها در انداختن نیم طناب تاثیر زیادی دارد. مهمترین حسن نیم طناب کمتر کردن شکست و همچنین میزان سقوط می باشد.

زمانی که سرطناب به کارگاه میرسد باید اقدام به بالاکشی کند. یک طناب را در اینجا باید به بالاکشی و طناب دیگر نیز به حمایت نفر دوم اختصاص یابد. پس در آن واحد سرطناب باید بالا کشی را همراه با حمایت نفر دوم انجام دهد. توجه داشته باشید که کیسه بار باید بالای سر نفر دوم باشد. البته در اینجا کار نفر دوم هم آسان نیست . چون در زمان واحد باید هم صعود کند و ابزارها را جمع نماید و هم کنترل بار را داشته باشد که از مسیر خارج نشود و گیر نکند. ضمنا این طناب دوم هم از کوییک دراو رد شده است. پس باید توجه داشت که در کوییک گیر نکند.

گاها بهتر است در صورت سخت بودن مسیر نفر دوم به جای صعود یومار بزند . جاگینگ روی یکی از این طنابها که نسبتا نازک هم هستند باید دقیق انجام شود. این طنابها کشسانی نسبی زیادی دارند که در موقع یومار زدن دردسر ساز هست.

در زمان استفاده از طناب یک دوم از رنگهای متفاوت استفاده کنید. یک حسن دیگر این سیستم سقوط کمتر است. برای درک بهتر این مساله فرض کنید که در حال کار گذاشتن میانی هستید. در این زمان یک طناب را می کشید و اضافه طناب خواهید داشت. اگر در همین موقع سقوط کنید، طناب دیگری که کشیده نشده است وزن شما را تحمل خواهد کرد و در نتیجه طول سقوط کوتاهتری خواهد داشت. به دلیل این مزیت از این روش در صعود در ابزار گذاری یا صعود ترد و یخنوردی استفاده میشود.

تک طناب بعلاوه لاین بالا کشی

یک تک طناب باید حداقل 5 سقوط در وزن هشتاد کیلو را بتواند تحمل کند. البته این سیستم در مسیرهای که دارای شکست باشند اصلا جالب نیست.

تک طناب با پایینترین ایمپکت فورث پیدا کنید. ایمپکت فورس در اینجا به معنای انتقال کمترین شوک در صورت سقوط به صعود کننده می باشد.

ایمپکت فورس کمتر بهتر است.

امروزه تک طنابهایی به بازار آمده اند که در حدود 8.5 میلی متر قطر دارند. بسته به هدف از صعود می توان طناب انتخاب کرد. طناب نازکتر برای صعودهای بیگ وال و آلپی و طناب ضخیمتر برای صعودهای تمرینی بهتر هستند.

پیشنهاد

این سیستم طناب برای صعود در مسیرهایی که امکان سقوط وجود دارد مناسب می باشد. همچنین نفر دوم در این سیستم بهتر می تواند از یومار استفاده کند. در آلپینیسم و دیواره نوردی این سیستم باید در کنار طناب 7 میلی متری بالا کشی استفاده شود.

البته در قسمتهایی که سنگین نیست می توان فقط از طناب صعود استفاده کرده و طناب بالا کشی استفاده نکرد.

تکنیک

در این سبک سرطناب بدون کوله یا با کوله صعود می کند. سرطناب با طناب تک صعود کرده و طناب رابط را به خود وصل کرده و میبرد.

سیستم طناب
نفر اول در حال صعود سرطناب می باشد. همچنین طناب بالاکشی را هم با خود حمل می کند.

زمانی که سرطناب به کارگاه بالایی میرسد. طناب اصلی را فیکس می کند. اگر نفر دوم با یومار صعود کند ، سرطناب می تواند یک یا هر دو کوله را بالا کشی کند. بالاکشی کوله دوم به نفر ته طناب اجازه می دهد که سریعتر صعود کند.

در طولهایی که نیاز به بالاکشی نیست بهتر است طناب هفت میلی متری داخل کوله قرار گیرد تا کار راحتتر شود.

میتوان به جای طناب هفت میلی متری برای بالاکشی از طناب 8 میلی متری استفاده کرد که کارآیی های بیشتری در سایر مواقع هم دارد. به طور مثال در گذر از یخچالها می توان این طناب هشت میلی متری را در کرده استفاده کرد. همچنین صعود کننده می تواند ته طناب ضخیم را آویزان بگذارد. خودش را هم به ته طناب بالاکشی هشت میلی متری برای حمایت بک آپ گره بزند.

ترکیب استفاده از سیستم طناب بسته به شرایط می تواند متغیر باشد. با کسب تجربه بایست به قضاوت مورد نیاز برای این تصمیم گیری مهم و البته خطرناک دست یافت.

چقدر این پست مفید بود؟

ستاره چپ بیشترین امتیاز

میانگین امتیاز 0 / 5. تعداد آرا: 0

تا الان رای نیامده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهید.

مهدی جباریان

*مهدی جباریان : شروع فعالیت کوهنوردی 1376 برخی صعودهای شاخص: • گشایش مسیر در دیواره پاتخت ، زمستانی ، سبک آلپی • رکورد صعود چهارجبهه دماوند در 25 ساعت و سی دقیقه:شروع از گوسفندسرا، مسیرهای جنوبی، غربی، شمالی، شمال شرقی، پایان در گوسفندسرا • صعود سه جبهه دماوند در 21 ساعت: شروع از گوسفندسرا، مسیرهای جنوبی، شمالی و شمال شرقی • رکورد صعود آزاد انفرادی دهلیز مرکزی یخار از معدن تا انتهای یخچال در 12 ساعت • صعود زمستانی دماوند 10 مرتبه: گرده شرقی(تیغه های یخار)، جنوبی، شمالی، یکروزه... • صعود دماوند مجموعا 104 مرتبه در فصول مختلف یالهای گوناگون. • صعود زمستانی گرده شرقی سرکچال به خلنو • صعود زمستانی قلل شاخک و علم کوه از مسیر سیاسنگا • رکورد صعود سرعتی آزاد انفرادی گرده آلمانها از ونداربن تا تنگ گلو در 7 ساعت و سی و سه دقیقه • تلاش برای صعود زمستانی آلپی ترکیبی دیواره علم کوه مسیر هاری رست، صعود برتر سال 96 • صعود به گرده آلمانها چهارده مرتبه در فصل بهار و تابستان و پاییز – صعود یکروزه گرده آلمانها • صعود یکروزه دیواره علم کوه، مسیر هاری رست از ونداربن به ونداربن بدون بارگذاری 21:33 ساعت • صعود دو مسیر هاری رست و فرانسوی های دیواره علم کوه در یک روز • رکورد عبور از البرز، شروع دربند توچال تا آزادکوه کلاک ، 102 کیلومتر، 9000 متر صعود در 46 ساعت رکورد صعود سرعتی زمستانی گرده آلمانها از ونداربن به ونداربن در 67 ساعت • رکورد صعود سرعتی خط الراس دوبرار در 17 ساعت و نه دقیقه • صعود سرعتی از پل خواب توچال کلک چال جمشیدیه در 15 ساعت و 20 دقیقه • صعود یکروزه از دربند توچال تا سرکچال سپیدستان در 23 ساعت و 50 دقیقه ، 65 کیلومتر، • صعود قله خان تنگری 7010 متر • تلاش برای صعود قله ماناسلو 8163 متر • صعود یخچالهای شمالی سبلان، کسری، یخار • صعود و تمرین سنگنوردی در دیواره های شروین، پلخواب، بیستون.... • گشایش مسیر در دیواره های کاسونک، شروین، اوسون ترکیبی ... • مربی کوهپیمایی درجه سه سایر: کمربند مشکی جودو دان یک کارشناس مهندسی معماری، دکتری مدیریت بازرگانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

528.000 تومان
3.100.000 تومان
78.000 تومان
159.000 تومان

جدیدترین مقالات

مقالات پیشین

سبد خرید

راهنمای خرید و ارسال

فروشگاه
وبلاگ
حساب من
0 مقايسه
0 مورد سبد خرید