کوه های جهان, کوهنوردی

شیشاپانگما کجاست: راهنمای صعود و سایر نکات

شیشاپانگما کجاست: راهنمای صعود و سایر نکات

4
(1)

شیشاپانگما ، همچنین با عنوان گوساینتاین شناخته می شود. این کوه به ارتفاع 8027 متر چهاردهمین قله 8000 متری جهان و آخرین قله در این فهرست می باشد. اولین صعود این کوه در سال 1964 به عنوان آخرین 8000 متری انجام شد.

گوساینتاین در زبان سانسکریت به معنای محل قدیس یا محل خدا است. این نام در ادبیات عامه استفاده می شود. به عنوان مثال در کمیک استریپ تن تن در تبت، یک پرواز ایر ایندیا در گوساینتاین سقوط کرده بود و تن تن، کاپیتان هادوک و تیم شرپا در جستجوی چانگ چونگ چن به این کوه سفر کردند.

شیشاپانگما کجاست؟

این کوه در جنوب مرکزی تبت و در پنج کیلومتری مرز تبت با نپال قرار دارد. شیشاپانگما تنها 8000 متری است که به طور کامل در قلمروی تبت چین واقع شده است. همچنین بلندترین قله در جوگال هیمال است که با لنگتانگ هیمال همسایه است و اغلب بخشی از آن محسوب می شود.

این کوه همچنین دارای یک قله فرعی به نام قله مرکزی می باشد.

آمار صعودها

برخی از صعودهای این کوه به درستی تایید نشده اند و یا مورد منازعه می باشند. دلیل آن صعود برخی از کوهنوردان به قله مرکزی کوه به ارتفاع 8013 متر میباشد. قله مرکزی در فاصله دو ساعتی قله اصلی قرار دارد.

31 کوهنورد در صعود شیشاپانگما جان خود را از دست داده اند. یکی از معروف ترین آنها آلکس لوه بوده است. با این همه این کوه به عنوان آسانترین قله هشت هزار متری شناخته می شود. مسیر شمالی از طریق رخ شمال غربی و نیز مسیر شمال شرقی دسترسی نسبی آسانی دارند. به وسیله اتومبیل می توان به نزدیکی بیس کمپ کوه دست یافت. مسیرهای پرشیب تر در رخ جنوب غربی فنی تر می باشند و شامل 2200 متر صعود شیب 50 درجه هستند.

شیشاپانگما
نمایی نزدیک از رخ دشوار جنوب غربی

اولین صعود شیشاپانگما

  • اولین صعود به شیشاپانگما در سال 1964 صورت گرفت. این قله آخرین هشت هزارمتری اصلی بود که صعود گردید.
  • این صعود توسط تیم چینی انجام شد.
کوهنوردی
ژو جینگ ، سرپرست و عضو اولین تیم صعود به شیشاپانگما

برخی از تلاش ها و صعود های شیشاپانگما

  • 1980 دومین صعود ، مسیر شمالی ، تیم آلمانی
  • 1980 سومین صعود ، تیم اتریشی
  • 1981 چهارمین صعود ، تیم ژاپنی ، مسیر شمالی
  • 1981 پنجمین صعود ، مسنر به همراه موچلخنر ، قسمتی از یک تیم اتریشی
  • 1982 رخ جنوب غربی ، مسیر بریتانیا ، دهلیز دست راست ، توسط داگ اسکات ، آلکس مک اینتایر ، راجر باکستر .
  • 1987 رخ شمالی ، کارلوس کارسولیو ، وندا روتکویچ ، رامیرو ناوارت و وارکی
  • 1987 مسیر غربی ، یرزی کوکوچکا ، آرتور هایزر ، از لهستان. کوکوچکا در مسیر بازگشت اسکی کرد.
  • 1987 دهلیز مرکزی توسط آلن هینکس و استیو اوتچ
  • 1989 شکاف مرکزی ، رخ جنوب غربی ، توسط آندره استرمفل و پاول کویچک
  • 1990 دهلیز دست چپ ، رخ جنوب غربی ، ویتک کورتیک ، ارهارد لورتان و جین تریولت
  • 1993 دهلیز آخر دست راست ، کریستوف ویلکی ، انفرادی
  • 1993 صعود توسط تیم آرژانتینی
  • 1996 آناتولی بوکرایف ، صعود انفرادی
  • 1999 ادموند جویسا ، اولین فرود با اسکی از قله مرکزی
  • 2002 رخ جنوب غربی ، مسیر کره ای ، توسط تیم کره جنوبی
  • 2004 ژان کریستوف لافایل ، صعود مسیر بریتانیا در شرایط زمستانی و انفرادی در اواخر دسامبر ، این صعود به عنوان صعود زمستانی قبول نشد.
  • 2005 اولین صعود زمستانی تقویمی توسط پیوتر موروسکی و سیمون مورو
کوهنوردی زمستانه
سیمون مورو در اولین صعود زمستانی کوه
  • 2011 صعود انفرادی در 10.5 ساعت توسط اولی اشتک. بیس کمپ به بیس کمپ در 20 ساعت.

مسیرها

مسیر عادی صعود به شیشاپانگما از طریق جبهه شمالی غربی و خط الراس شمالی است. این مسیر یکی از آسانترین راهها برای رسیدن به یک قله 8000 متری محسوب می شود و بارها آنرا اسکی کرده اند. بزرگترین چالش این مسیر عبور از قله مرکزی به قله اصلی در امتداد یک خط الراس چاقویی می باشد.

جبهه جنوبی این کوه حداقل شش مسیر دارد که از یک رخ 1800 متری بالا می رود. همه مسیر های این جبهه سخت هستند و نیاز به بالارفتن از شیب برف و یخ و قسمت های ترکیبی دست به سنگ وجود دارد. جبهه جنوبی شیشاپانگما برای اولین بار در سال 1982 توسط داگ اسکات، راجر باکستر و الکس مک اینتایر در قالب یک تیم بریتانیایی انجام گرفت. بیشتر صعودهای این جبهه به سبک آلپی بوده است.

Shisha Pangma South West Face Central Summit Ridge To The Main Summit On May 28 1982
تیغه چاقویی در مسیر یال غربی

راهنمای مسیر استاندارد صعود شیشاپانگما

اکسپدیشن ها به طور معمول در کاتماندو شروع می شوند. سپس باید از مرز کوداری عبور کنید و به تبت/چین خواهید رسید. پس از دو روز هم هوایی در ارتفاع 3400 متری، جیپ شما را به در عرض 5 ساعت به کمپ رانندگان در ارتفاع 4900 متری می رساند. یک روش دیگر هم پرواز از کاتماندو به لهاسا/تبت است. (در عرض 2 روز به کمپ رانندگان خواهید رسید.) از آنجا تجهیزات کوهنوردی شما توسط یاک ها به کمپ اصلی منتقل می شود. فاصله کمپ رانندگان تا بیس کمپ حدود 18 کیلومتر است.

برای “مسیر معمولی”، کوهنوردان یک کمپ پایه در ارتفاع 5700 متری (18 کیلومتری کمپ راننده ها)، کمپ 1 در 6300، کمپ 2 در 7000 متر و کمپ 3 در 7400 متر برپا می کنند.

بیشتر مسیر برفی است و تا کمپ 2 مشکلی نیست فقط شکاف های بزرگ در مسیر وجود دارد. بین کمپ 2 و کمپ 3 باید از یک شیب بسیار تند بالا بروید. بعد از کمپ 3، تا قله، شیب ادامه پیدا می کند اما خیلی سخت نیست. بیشتر کوهنوردان در قله مرکزی توقف می‌کنند و از تیغه چاقویی به سمت قله اصلی عبور نمی کنند.

صعود شیشاپانگما

ارتفاع کمپ ها در مسیر استاندارد

  • بیس کمپ: 5700 متر
  • کمپ یک: 6400 متر
  • کمپ دو: 7000 متر
  • کمپ سه: 7400 متر

فاصله بین کمپ ها

فاصله بین کمپ ها به نقل از سامت پست به شرح زیر می باشد.

  • کمپ راننده ها به بیس کمپ: 18 کیلومتر، 6 ساعت
  • بیس کمپ به کمپ یک: 6 کیلومتر، 6 ساعت
  • کمپ یک به کمپ دو: 1 کیلومتر، 3 ساعت
  • کمپ دو به کمپ سه: 1 کیلومتر، 3 ساعت
  • کمپ سه به قله: 7 ساعت

سوالات رایج

هزینه صعود به شیشاپانگما چقدر است؟

بسته به نوع خدماتی که دریافت می کنید هزینه صعود می تواند متفاوت باشد. به طور کلی یک سرویس اکونومی صعود به شیشاپانگما حدود 15000 دلار و یک سرویس فول پکیج حدود 30000 دلار قیمت دارد.

بهترین زمان صعود به شیشاپانگما چه زمانیست؟

بهترین زمان برای صعود شیشا پانگما پیش از موسمی در آوریل/مه و احتمالا آغاز ژوئن است. فصل دوم در ماه اکتبر پس از موسمی است. مدت زمان بیشتر سفرها به کوه 4-6 هفته است.

چالش های و سختی صعود شیشاپانگما چیست؟

یکی از مشکلات اصلی صعود به قله عدم صدور مجوز توسط دولت چین در سالیان مختلف به دلایل گوناگون بوده است. مسیر استاندارد صعود به شیشاپانگما به عنوان یکی از آسان ترین مسیرها در قلل 8000 متری به شمار می رود و از نظر سختی با چوآیو مقایسه می شود. با این حال تیغه چاقویی نرسیده به قله اصلی کراکس مسیر است و به علاوه کوهنوردی در ارتفاعات بالا در هر صورت مشکل و چالشی می باشد.

چقدر این پست مفید بود؟

ستاره چپ بیشترین امتیاز

میانگین امتیاز 4 / 5. تعداد آرا: 1

تا الان رای نیامده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می دهید.

مهدی جباریان

*مهدی جباریان : شروع فعالیت کوهنوردی 1376 برخی صعودهای شاخص: • گشایش مسیر در دیواره پاتخت ، زمستانی ، سبک آلپی • رکورد صعود چهارجبهه دماوند در 25 ساعت و سی دقیقه:شروع از گوسفندسرا، مسیرهای جنوبی، غربی، شمالی، شمال شرقی، پایان در گوسفندسرا • صعود سه جبهه دماوند در 21 ساعت: شروع از گوسفندسرا، مسیرهای جنوبی، شمالی و شمال شرقی • رکورد صعود آزاد انفرادی دهلیز مرکزی یخار از معدن تا انتهای یخچال در 12 ساعت • صعود زمستانی دماوند 10 مرتبه: گرده شرقی(تیغه های یخار)، جنوبی، شمالی، یکروزه... • صعود دماوند مجموعا 104 مرتبه در فصول مختلف یالهای گوناگون. • صعود زمستانی گرده شرقی سرکچال به خلنو • صعود زمستانی قلل شاخک و علم کوه از مسیر سیاسنگا • رکورد صعود سرعتی آزاد انفرادی گرده آلمانها از ونداربن تا تنگ گلو در 7 ساعت و سی و سه دقیقه • تلاش برای صعود زمستانی آلپی ترکیبی دیواره علم کوه مسیر هاری رست، صعود برتر سال 96 • صعود به گرده آلمانها چهارده مرتبه در فصل بهار و تابستان و پاییز – صعود یکروزه گرده آلمانها • صعود یکروزه دیواره علم کوه، مسیر هاری رست از ونداربن به ونداربن بدون بارگذاری 21:33 ساعت • صعود دو مسیر هاری رست و فرانسوی های دیواره علم کوه در یک روز • رکورد عبور از البرز، شروع دربند توچال تا آزادکوه کلاک ، 102 کیلومتر، 9000 متر صعود در 46 ساعت رکورد صعود سرعتی زمستانی گرده آلمانها از ونداربن به ونداربن در 67 ساعت • رکورد صعود سرعتی خط الراس دوبرار در 17 ساعت و نه دقیقه • صعود سرعتی از پل خواب توچال کلک چال جمشیدیه در 15 ساعت و 20 دقیقه • صعود یکروزه از دربند توچال تا سرکچال سپیدستان در 23 ساعت و 50 دقیقه ، 65 کیلومتر، • صعود قله خان تنگری 7010 متر • تلاش برای صعود قله ماناسلو 8163 متر • صعود یخچالهای شمالی سبلان، کسری، یخار • صعود و تمرین سنگنوردی در دیواره های شروین، پلخواب، بیستون.... • گشایش مسیر در دیواره های کاسونک، شروین، اوسون ترکیبی ... • مربی کوهپیمایی درجه سه سایر: کمربند مشکی جودو دان یک کارشناس مهندسی معماری، دکتری مدیریت بازرگانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین مقالات

مقالات پیشین

سبد خرید
راهنمای خرید و ارسال
فروشگاه
وبلاگ
حساب من
0 مقايسه
0 مورد سبد خرید