بهمن شهوندی 1323-1399

بهمن شهوندی متولد 1323،عضو و دبیر کانون کوهنوردان تهران،شاگرد ممتاز کلاس پیتر هابلر،سرپرست تیم صعود زمستانی سبلان در سالهای 1345 و 1346،بانی و سازنده پناهگاه غربی دماوند”سیمرغ” و همچنین در سالهای دور جانپناه کارگر(قله توچال) و جانپناه علم چال،مردی به بزرگی سبلان و علم کوه،طراح و سازنده جانپناه های پیش ساخته(تونلی)در سالهای 1359 و 1360 (شاید حدود صد عدد) که بیشتر آنها در کوههای اقصی نقاط ایران به وسیله هییت های استان ها نصب و بهره برداری شد.

از سایر فعالیت های وی می توان به تولید و کارآفرینی در عرصه تجهیزات کوهنوردی مانند کوله پشتی، کیسه خواب، زیرانداز، کت پر، لباس، بادگیر، چادر و… اشاره کرد.

فعالیت های شاخص بهمن شهوندی

• آزادکوه زمستانی 1344
• تخت سلیمان ، دندان اژدها، سیاه کوه 1347. زمستانی.
• سبلان 1346.زمستانی.
• سرپرستی تلاش زمستانی به گرده آلمانها 1348 – بهمن‌ماه سال 1348 خورشيدی، در حمله به قله‌ی علم کوه از مسير گرده‌ی آلمانها، فريدون نجاح که سال پيش از مرگ رسته بود، به‌همراه احمد فرزين ‌نيا بر اثر سقوط بهمن از گردنه‌ی شانه‌کوه جان باختند. بقيه‌ی اعضای گروه عبارت بودند از، حسين عديلی، جمشيد عبدالهی، محمد شاه‌پسندی ، رافيک ميناسيان و بهمن شهوندی. تلاش اين گروه بعد از حمل لوازم موردنياز به پناهگاه سرچال و سپس به پناهگاه علم‌چال با بداقبالی شکست خورد.
• شاگرد ممتاز کلاس پیتر هابلر مربی اتریشی.
• موسس مجمع عمومی سازمانهای کوهنوردی ایران و اجرای چندین صعود همگانی.
• ساخت پناهگاه سیمرغ.
• راه اندازی تولیدی اسپرت کوه

صعود زمستانی به تخته سلیمان از مسیر دندان اژدها

چهارشنبه شانزدهم بهمن، از طریق سرچال ، سیاه غوگ، دندان اژدها و جبهه شمال شرق هشت کوهنورد به نام های جلیل انفرادی، بهمن شهوندی ، فریدون نجاح ، عبداللهی، خاچيک ماردروسیان، شاه پسندی، محسن عبدلی ، علی رضا امان و کمک های محلی مشهدی صفرنقوی، علی محمد فرضی ، محمد و مفيد در دمای 35 درجه زیر صفربرای نخستین بار قله تخت سلیمان را صعود کردند. این صعود به مدت 17 روز انجام شد و در نهایت 4 نفر از 8 نفر تخت سلیمان را در زمستان به زیر پا گرفتند.
در همين برنامه فريدون نجاح ، به علت فروريختن يک نقاب برفی با يک سقوط 8 متری روی برف های يخی مواجه شد که اين حادثه با کمک مشهدی صفر و جليل انفرادی به خير گذشت.

بهمن شهوندی مردی بسیار خوش اخلاق و خوش زبان و با تجربه در کوهنوردی ایران بود و کسانیکه با ایشان ارتباط داشته و در برنامه های کوهنوردی نامبرده شرکت داشته اند از تجربیات گرانبهای او استفاده های فراوان برده اند ، بسیاری از کوهنوردان برجسته کشور از شاگردان ایشان بوده اند.

وی در 6 دی 1399 پس از تحمل یک دوره بیماری، دارفانی را وداع گفت. یادش جاودان.

منابع : وبلاگ آقایان اخضری ، محمدباقر عیوضی ، فدراسیون کوهنوردی ، تاریخ کوهنوردی ایران