صعود جبهه جنوب غربی ماناسلو بعد از 50 سال توسط روسها!

در فصلی که نپال شاهد سلسله‌ای از صعودهای درخشان بوده، خبر تازه‌ای از هیمالیا رسیده است:تیمی پنج‌نفره از کوهنوردان روسی به رهبری «آندری واسیلیِف» موفق شدند روز ۲۲ اکتبر ساعت یک بعدازظهر، پس از پنج روز صعود طاقت‌فرسا، به قله...

manaslu-southwest-face-russian-team-summit-2025

در فصلی که نپال شاهد سلسله‌ای از صعودهای درخشان بوده، خبر تازه‌ای از هیمالیا رسیده است:
تیمی پنج‌نفره از کوهنوردان روسی به رهبری «آندری واسیلیِف» موفق شدند روز ۲۲ اکتبر ساعت یک بعدازظهر، پس از پنج روز صعود طاقت‌فرسا، به قله ماناسلو از مسیر جدید در رخ جنوب‌غربی دست یابند؛ آن هم به سبک آلپی، بدون طناب ثابت، بدون کمک باربر، و در انزوای کامل.

پنج روز در دل یخ و باد

واسیلیف و همراهانش ــ سرگئی کُندراشکین، ناتالیا بلیانکینا، کیریل ایزِمان و ویتالی شیپیلوف ــ هفته گذشته از جبهه جنوبی ماناسلو وارد منطقه شدند. آن‌ها پیش‌تر برای هم‌هوایی از مسیر نرمال به قله رسیده بودند و پس از بازگشت به بیس‌کمپ، تصمیم گرفتند فوراً به سراغ هدف اصلی خود بروند: صعود مستقیم از رخ عظیم و کم‌صعود جنوب‌غربی.
هیچ تیمی در مسیرشان نبود؛ طناب، ردپا، یا کمپ‌های از پیش‌برپا‌شده‌ای وجود نداشت. فقط دیواره‌ای یخ‌زده، دمای زیر منفی ۲۰ و بادهایی که هر ساعت شدت می‌گرفتند.

در نخستین روز صعود، گروه تا ارتفاع حدود ۶۹۰۰ متر بالا رفت تا شرایط مسیر را بررسی کند. گزارش‌های ارسالی از طریق دستگاه InReach نشان می‌داد که وضعیت یخ و برف نسبتاً پایدار است و امکان ادامه وجود دارد.
در روزهای بعد، با افزایش باد و سرمای شدید، سرعت پیشروی کمتر شد اما تیم تسلیم نشد. در ارتفاع ۷۵۰۰ متری، آن‌ها شب را در غاری برفی گذراندند؛ غاری که خودشان با تبر یخ کنده بودند تا پناهی موقت از طوفان باشد.

صعود جبهه جنوب غربی ماناسلو بعد از 50 سال توسط روسها!
آندری واسیلیف، سمت چپ، و تیمش در معبدی در طول مسیر صعود به ماناسلو. عکس: آندری واسیلیف

مسیر تازه روی دیواره‌ای تاریخی

رخ جنوب‌غربی ماناسلو از معدود دیواره‌های بزرگ هیمالیا است که هنوز تا حد زیادی ناشناخته مانده. تنها مسیر شناخته‌شده روی آن، مسیر تیرولیایی (Tyrolean Route) است که در سال ۱۹۷۲ توسط راینولد مسنر و همراهش «فرانتس یگر» گشایش یافت؛ صعودی بدون اکسیژن که به بهای جان یگر تمام شد.
مسنر از سمت چپ دیواره بالا رفت و از خط‌الرأس غربی خود را به قله رساند. از آن زمان چند تیم محدود مسیر او را تکرار کرده‌اند، اما هیچ‌کس جرات نکرده بود به مرکز این دیواره‌ی عظیم نزدیک شود.

🧤 دست‌هایت را از باد و یخ محافظت کن

در ارتفاعات سرد، اولین نشانه سرما از انگشت‌ها شروع می‌شود. دستکش کوهنوردی مناسب می‌تواند تفاوت بین کنترل و یخ‌زدگی باشد.

مشاهده دستکش‌های کوهنوردی →

واسیلیف ابتدا قصد داشت خطی مستقیم از میانۀ رخ را گشایش کند، اما ریزش سنگ و برف در آن ناحیه او را وادار کرد به سمت چپ، جایی نزدیک مسیر مسنر، منحرف شود. با این حال، طبق پیام‌های کوتاهی که او از طریق ماهواره فرستاده، تیم موفق شده مسیر جدیدی تا خط‌الرأس ۷۷۰۰ متری باز کند و از آنجا به مسیر کلاسیک مسنر متصل شود.
این یعنی یک مسیر نو در بخش پایین و میانی دیواره، که هنوز هیچ تیمی آن را تجربه نکرده بود — حرکتی جسورانه در یکی از وحشی‌ترین چهره‌های ماناسلو.

روایت صعود تاریخی راینولد مسنر به رخ جنوب‌غربی ماناسلو (۱۹۷۲)

در بهار ۱۹۷۲، تیمی کوچک از اتریش و تیرول به سرپرستی ولفگانگ نایرز و با حضور راینولد مسنر و فرانتس یِگر به یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های کوهنوردی هیمالیا دست زد: فتح رخ جنوب‌غربی ماناسلو، دیواره‌ای ۳۰۰۰ متری از یخ و سنگ که پیش‌تر هیچ‌کس موفق به صعود آن نشده بود.

آن‌ها پس از دو سال تدارک و ده روز باربری از پوخارا، بیس‌کمپ را در ارتفاع ۴۳۰۰ متری برپا کردند. مسیرشان شامل چهار بخش اصلی بود:
۱. صعود از یک ستون سنگی ۶۰۰ متری با شیب تا ۹۰ درجه؛
۲. عبور از «دالان پروانه» در دل هزارتوی یخ‌ها؛
۳. بالا رفتن از دیواره یخی عظیم تا فلات قله؛
۴. و عبور از یال نهایی تا قله ۸۱۵۶ متری ماناسلو.

در ۲۵ آوریل، مسنر و یگر از کمپ چهارم در ارتفاع ۷۴۰۰ متری راهی قله شدند. در هوایی عالی و بدون استفاده از اکسیژن مصنوعی، مسنر ساعت ۲ بعدازظهر به قله رسید – نخستین صعود تاریخ از رخ جنوبی ماناسلو. اما هنگام بازگشت، طوفانی سهمگین آغاز شد. یگر در مسیر بازگشت ناپدید شد و جان خود را از دست داد؛ «آندی شلیک» نیز در تلاش برای نجات او در همان طوفان ناپدید شد.

مسنر و همراه باقی‌مانده‌اش، «هورست فانکهاوزر»، پس از یک شب مرگ‌بار در برف زنده ماندند و به کمپ پایین‌تر رسیدند. این صعود، با وجود تراژدی پایانش، به‌عنوان یکی از نخستین تلاش‌های موفق بر دیواره‌های عظیم هیمالیا و یکی از آغازگران سبک آلپی مدرن در ارتفاعات ۸۰۰۰ متری شناخته می‌شود.

منبع: Wolfgang Nairz, “Manaslu 1972”, American Alpine Journal, Vol. 19, 1974, pp. 15–20

صعود جبهه جنوب غربی ماناسلو بعد از 50 سال توسط روسها!
مسیر مسنر در سمت چپ و مسیر روسها به رنگ قرمز در وسط

نبرد با باد و ارتفاع

در پیام روز ۲۰ اکتبر، واسیلیف نوشت:

«شب را بدون یخ‌زدگی سپری کردیم. همه سالم‌اند. باد شدید است اما هنوز قابل تحمل. امروز فقط ۲۰۰ متر عمودی پیش رفتیم. اما حالا قله خیلی نزدیک است، نمی‌توانیم رها کنیم.»

روز بعد، آن‌ها به خط‌الرأس رسیدند و از همان‌جا به مسیر نرمال ماناسلو پیوستند. آخرین پیام او در شامگاه ۲۱ اکتبر نشان از روحیه‌ای آرام ولی خسته داشت:

«روی یال هستیم، در حدود ۷۷۰۰ متر. از اینجا مسیر کلاسیک را ادامه خواهیم داد. فردا قله.»

ساعت ۱ بعدازظهر ۲۲ اکتبر، نقطۀ قرمز ردیاب GPS واسیلیف روی نقشه «Mountain.ru» در نقطۀ قله ظاهر شد — نشانه‌ای از پایان پنج روز نبرد مداوم در دل سرمای کشنده.

صعود جبهه جنوب غربی ماناسلو بعد از 50 سال توسط روسها!
رخ باشکوه جنوب غربی ماناسلو. عکس: Animal de Ruta

بازگشت از مرز مرگ

چند ساعت بعد، پیام دیگری از طریق InReach مخابره شد:

«به قله رسیدیم و تازه به چادر برگشتیم. سخت بود… خیلی سخت. باد در بالا دیوانه‌وار می‌کوبد.»

در حالی‌که هنوز جزییات دقیق مسیر و عکس‌ها منتشر نشده‌اند، روشن است که تیم روسی توانسته دومین مسیر مستقل تاریخ در رخ جنوب‌غربی ماناسلو را ثبت کند؛ مسیری که دهه‌ها روی نقشه‌ها فقط به‌صورت آرزویی ترسیم می‌شد.
پیش‌بینی هوا برای روزهای آینده، وزش بادهای بیش از ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت از غرب را نشان می‌دهد. بنابراین فرود ایمن به بیس‌کمپ، خود می‌تواند ماجرایی به همان اندازه دشوار باشد که صعود.

🧥 در برابر باد و برف مقاومت کن

برای شرایط سخت کوهستان، یک کاپشن گورتکس یا ضدآب تنفس‌پذیر انتخاب کن تا خشک، گرم و سبک بمانی.

مشاهده کاپشن‌های کوهنوردی →

روایت روزبه‌روز از دل کوه

آنچه این صعود را ویژه‌تر می‌کند، ثبت لحظه‌به‌لحظه آن از طریق پیام‌های کوتاه InReach است که به‌صورت متناوب برای سایت روسی Mountain.ru ارسال می‌شد. این پیام‌ها تصویری کمیاب از صعودی تمام‌عیار به سبک آلپی ارائه می‌دهند — صعودی بدون تدارکات گسترده، بدون مسیرهای از پیش‌گشوده، و با تصمیم‌گیری لحظه‌ای بر اساس شرایط واقعی کوه.

📅 ۱۸ اکتبر – تیم در ارتفاع حدود ۷۰۵۰ متری، پس از صعودی طاقت‌فرسا، اعلام کرد:

«به بالاترین نقطه ممکن برای شب‌مانی رسیدیم. پنج طناب ثابت نصب کرده‌ایم. برای رسیدن به یال به ده طناب دیگر نیاز داریم.»

این جمله ساده یعنی آن‌ها در دل دیواره، در جایی میان یخ‌های ناپایدار و شکاف‌های پنهان، بی‌هیچ پشتیبانی در حال بالا رفتن بودند. تنها یک اشتباه یا تغییر ناگهانی آب‌وهوا می‌توانست همه‌چیز را تمام کند.

📅 ۱۹ اکتبر – پیام بعدی:

«به‌سختی خود را به یال رساندیم. بیواک نشسته زدیم، سوراخی در برف کَندیم و از باد پناه گرفتیم.»

چنین «بیواک نشسته»‌ای در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ متر به‌معنای خوابیدن در حالت نشسته، داخل حفره‌ای باریک در برف است. هیچ چادر یا عایقی در کار نیست، فقط بدن‌هایی که با لباس‌های پَر، در تاریکی و سرمای مطلق، کنار هم فشرده‌اند تا حرارت از دست نرود.

📅 ۲۰ اکتبر – گزارش از وضعیت گروه:

«شب را گذراندیم، یخ‌زدگی نداریم، در حال حرکتیم.»

آن روز تنها چهار طول طناب بالا رفتند اما نتوانستند به یال برسند. شب را دوباره در برف سپری کردند. در عصر همان روز، واسیلیف پیام داد:

«همه سالم‌اند، خسته‌ایم اما انگیزه بالاست.»

صعود جبهه جنوب غربی ماناسلو بعد از 50 سال توسط روسها!

📅 ۲۱ اکتبر – آخرین پیام پیش از قله:

«خواب خوبی داشتیم و ادامه دادیم. مسیر طولانی‌تر اما آسان‌تر را انتخاب کردیم تا به یال برسیم. باد ضعیف است، حال‌مان خوب است، انرژی کامل داریم. امروز به مسیر کلاسیک در ۷۷۰۰ خواهیم رسید.»

این پیام نشانه آمادگی روحی خیره‌کننده‌ای بود. در ارتفاعی که بیشتر کوهنوردان برای زنده ماندن به اکسیژن مصنوعی تکیه می‌کنند، این گروه هنوز در حال تصمیم‌گیری‌های منطقی و آرام بودند.

📅 ۲۲ اکتبر، ساعت ۱۳:۰۰ به وقت نپال – آخرین پیام از قله:

«به قله رسیدیم و به چادر برگشتیم. شرایط بسیار سخت است. باد بی‌امان می‌کوبد.»

به همین سادگی، و بدون هیاهو، یکی از مهم‌ترین صعودهای سال در هیمالیا ثبت شد.

🥾 هر گام در مسیر، به کفشی مطمئن نیاز دارد

در مسیرهای سنگی یا یخ‌زده، کفش کوهنوردی مناسب تعادل، گرما و ایمنی تو را تضمین می‌کند.

مشاهده کفش‌های کوهنوردی →

مقایسه مسیر جدید با خط تاریخی مسنر

مسیر تازه تیم روسیه از نظر فنی و ریسک، در میان چالش‌برانگیزترین خطوط ماناسلو قرار می‌گیرد. در حالی که مسیر تیرولیایی مسنر از سمت چپ دیواره با انحراف به غرب حرکت می‌کند تا از خطر سقوط بهمن در امان بماند، تیم واسیلیف بخش زیادی از مسیر را در خط مستقیم‌تر و پرشیب‌تر طی کرده است.
در واقع، تا پیش از رسیدن به یال ۷۷۰۰ متری، بخش اعظم مسیر آن‌ها با مسیر مسنر متفاوت بوده — به همین دلیل بسیاری از کارشناسان این صعود را یک گشایش مستقل جدید می‌دانند.

رخ جنوب‌غربی ماناسلو در میان کوهنوردان حرفه‌ای به‌عنوان یکی از دیواره‌های «نفرین‌شده» شناخته می‌شود. ده‌ها تلاش نافرجام در طول نیم‌قرن گذشته، از جمله تیم‌های ژاپنی، اسلواک و کره‌ای، نشان داده بود که این رخ فقط برای تیم‌هایی با انسجام، جسارت و تجربه‌ای در سطح بالا قابل فتح است.

سبک آلپی در مقابل سبک محاصره‌ای

یکی از نکات تحسین‌برانگیز این صعود، پایبندی تیم روسیه به سبک آلپی واقعی است. آن‌ها نه کمپ‌های از پیش آماده داشتند، نه طناب‌های ثابت تا بی‌خطر بازگردند، و نه پشتیبانی لجستیکی از پایین. هرچه داشتند روی شانه‌شان حمل می‌کردند.
چنین صعودی، مفهوم «سبک پاک» را به‌خوبی بازتعریف می‌کند؛ همان روشی که مسنر در دهه ۷۰ میلادی ترویج کرد و حالا، پس از بیش از پنجاه سال، شاگردان معنوی‌اش از روسیه آن را دوباره در همان کوه به نمایش گذاشتند.

باد، تنها دشمن باقیمانده

اما کار هنوز تمام نشده بود. طبق نمودارهای هواشناسی Meteoexploration.com، از ۲۳ اکتبر بادهایی با سرعت بیش از ۸۰ کیلومتر بر ساعت از غرب در مسیر ماناسلو پیش‌بینی شده بود. تیم باید پیش از تشدید طوفان، خود را به بیس‌کمپ می‌رساند.
آخرین گزارش‌ها حاکی از آن است که آن‌ها شامگاه همان روز به کمپ ارتفاع بالا بازگشتند و در حال استراحت بودند. انتظار می‌رود طی دو روز آینده فرود کامل انجام شود.

جایگاه این صعود در تاریخ هیمالیا

اگر مسیر گشوده‌شده تأیید شود، صعود واسیلیف و همراهانش یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آلپی چند دهه اخیر خواهد بود؛ چرا که نه‌تنها مسیر جدیدی بر یکی از کم‌صعودترین دیواره‌های ۸۰۰۰متری جهان باز شده، بلکه با ترکیبی از روحیه تیمی، تجربه و فروتنی اجرا شده است.
واسیلیف که پیش‌تر در قله‌های خان‌تنگری و لوتسه نیز صعودهای قابل‌توجهی انجام داده، حالا با این صعود نام خود را در فهرست پیشگامان واقعی صعودهای مستقل هیمالیا ثبت کرده است.

سخن پایانی

در دورانی که صعودهای تجاری و صف‌های طولانی در مسیرهای نرمال کوه‌های هیمالیا به تصویری تکراری بدل شده‌اند، چنین دستاوردهایی یادآور جوهره‌ی اصیل کوهنوردی‌اند — جست‌وجوی ناشناخته‌ها، در انزوا، با کمترین امکانات و بیشترین اراده.

همان‌گونه که واسیلیف در آخرین پیام خود از دل طوفان نوشت:

«سخت بود، اما ارزشش را داشت. باد می‌کوبید، اما ما ایستاده‌ایم.»

🧭 منبع: ExplorersWeb / Mountain.ru / Meteoexploration
📷 عکس‌ها: Animal de Ruta، Andrey Vasiliev
🗓 بازنویسی فارسی: تحریریه موج‌کوه – مهر ۱۴۰۴

محتوای جدول

آیا سؤالی دارید؟

همین حالا با ما تماس بگیرید تا کارشناسان ما شما را راهنمایی کنند.

یک پاسخ

  1. ۲۰ عالی بود سپاس با تشکر و سپاس از زحماتتون.امید که روزی کوهنوردی ماهم به اون سطح برسه چرا که زمینه هاشو داریم و با کمی بودجه گذاری درست برنامه ریزی هدفمند و اصولی قابل اجرا بود اما افسوس کلا منابع مالی کشور ما سر از جاهای دیگه در میاره بجای بخش ورزشی صنعتی و حداقل کشاورزی حتی کشاورزیم رها کردن چسبیدن پزشکی بازی علم فیک یهودی کل ملت ما رو با خوراک ناسالم مریض کردن و وابسته به داروهای شیمیایی و سمی شان پوشاکم که دیگه البسه محلی و زیبا و محجوب خودمون جاشو رو به البسه عریان غربی داده هرکس ساپورت چسبان دیسکوهای پورنو گرافی نپوشه مثلا عقب افتاده محسوب میشه.تاسف که بنی عباس فاسد رجعت کرد از سال ۵۷ و هم دین ما هم دنیای ما رو به یغما بردن وگرنه کوهنورد ما هیچ کم وکاستی از اونا نداره بلکم بهترم هست. روزهای خوب با برقراری عدالت و صاحب اسلام خواهند امد که ستمدیدگان سرور عالم شوند و ستمگران ظالم سرافکنده.شاید خیلی دور شاید خیلی نزدیک.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *