در یکی از شلوغترین ایام سال برای پارک ملی یوسیمیتی، زمانی که هزاران گردشگر برای مشاهده پدیدهی طبیعی «آبشار آتشین» به این منطقه میآیند، تصویری غیرمنتظره توجه همگان را جلب کرد: پرچم ایالات متحده آمریکا که وارونه از صخرهی عظیم الکاپیتان آویزان شده بود. این اقدام نمادین که در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۲۵ رخ داد، به عنوان نشانهای از اضطرار و نارضایتی شدید توسط گروهی از کارکنان پارک و فعالان محیط زیست انجام شد.
نشانهای از بحران در دل طبیعت
آویزان کردن پرچم آمریکا به صورت وارونه در فرهنگ این کشور به معنای اعلام وضعیت اضطراری و نشانهای از وجود خطر جدی برای کشور تلقی میشود. این حرکت در یوسیمیتی به عنوان اعتراض به اخراج گسترده کارکنان پارکهای ملی آمریکا صورت گرفت که در پی سیاستهای کاهش هزینههای دولت ترامپ اجرا شد.
گروهی متشکل از شش معترض، با استفاده از تجهیزات صخرهنوردی از صخرههای مرتفع الکاپیتان پایین رفتند و پرچم وارونه را به چهار گوشهی صخره متصل کردند. این اقدام در زمانی انجام شد که صدها بازدیدکننده در پایین صخره در انتظار تماشای آبشار آتشین بودند — پدیدهای که در آن نور غروب آفتاب آبهای آبشار هورستیل را به رنگ نارنجی درخشان در میآورد و تصویری شبیه به جریان مذاب ایجاد میکند.
پشت پرده اعتراض: نابودی منابع انسانی و تهدید به محیط زیست
یکی از معترضان، گاوین کارپنتر، مکانیک نگهداری در یوسیمیتی، در گفتگو با روزنامه سانفرانسیسکو کرونیکل تأکید کرد که این اقدام برای جلب توجه به وضعیت بحرانی پارکهای ملی انجام شده است. او گفت: «ما سعی داریم به مردم نشان دهیم که این پارکها متعلق به همه آمریکاییها هستند و مراقبت از آنها وظیفهای همگانی است. اما با این اخراجها، نگهداری این مناطق به شکلی پایدار دیگر ممکن نیست.»
بر اساس گزارشها، هزاران نفر از کارکنان پارکهای ملی، از جمله آتشنشانان جنگلی، امدادگران و حتی تنها قفلساز یوسیمیتی، از کار اخراج شدند. علاوه بر از دست دادن شغل، بسیاری از این کارکنان نیز خانههای سازمانی خود را از دست دادند، زیرا در مناطق پارک زندگی میکردند.
پیامدهای ناگوار کاهش نیرو
نگرانیهای زیادی در مورد تأثیر این کاهش نیرو بر ایمنی و سلامت پارکها مطرح شده است. از جمله اینکه کمبود نیروهای امدادی میتواند جان گردشگران را به خطر بیندازد. به گفته بریتنی کُلت، عکاسی که از صحنه پرچم وارونه تصویربرداری کرد: «چه اتفاقی میافتد اگر فردی آسیب ببیند و امدادگری برای کمک وجود نداشته باشد؟ چه خواهد شد اگر جادهها و کمپها به دلیل نبود کارکنان بازگشایی نشوند؟»
این نگرانیها تنها محدود به یوسیمیتی نیست. در دیگر پارکهای ملی، مانند دنالی در آلاسکا، خدمات جستوجو و نجات نیز با کاهش شدید نیروها مواجه شده است. در دنالی، تعداد نیروهای امدادی به شش نفر برای پوشش بیش از ۲.۴ میلیون هکتار محدود شده است.
واکنش عمومی و سیاسی
این اقدام اعتراضی موجی از واکنشها را در پی داشت. ائتلاف حفاظت از پارکهای ملی آمریکا، که نماینده بیش از ۳۴۰۰ کارمند فعلی و سابق سرویس پارکهای ملی است، سیاستهای اخیر دولت را به شدت محکوم کرد. فیلیپ فرانسیس، رئیس اجرایی این ائتلاف، اظهار داشت: «این دولت با تصمیمات خود هرج و مرج غیرضروری ایجاد میکند. اخراجهای گسترده و درخواستهای غیرمعمول از کارکنان برای گزارشدهی به ایمیلهای ناامن نشاندهنده بیاحترامی به قوانین و کارکنان است.»
در شبکههای اجتماعی نیز تصاویر و اخبار این اعتراض به سرعت منتشر شد و بازخوردهای زیادی دریافت کرد. کاربران این حرکت را «فریادی ناامیدانه برای نجات زمینهای عمومی» توصیف کردند.
دفاع از اراضی عمومی در برابر تهدیدات
در بیانیهای که توسط معترضان منتشر شد، آنها تأکید کردند که هدفشان از این اقدام جلب توجه به خطراتی است که زمینهای عمومی آمریکا را تهدید میکند. در این بیانیه آمده بود: «دستورهای جدید وزارت کشور آمریکا باعث میشود که منافع صنایع استخراجی و معدنی بر حفاظت از محیط زیست ارجحیت یابد. این تغییرات تهدیدی جدی برای پارکهای ملی و مناطق حفاظتشده محسوب میشوند.»
با وجود واکنشهای شدید، این پرچم تنها برای چند ساعت بر فراز الکاپیتان باقی ماند و سپس توسط همان گروه پایین آورده شد.
آینده نامعلوم پارکهای ملی
یوسیمیتی که سالانه بین ۳ تا ۵ میلیون بازدیدکننده دارد، حالا با چالشهای جدی مواجه است. برنامههای پیشین برای اعمال سیستم رزرو در ایام شلوغ به حالت تعلیق درآمده و کاهش شدید نیروها احتمالاً منجر به ازدحام بیش از حد گردشگران و خطرات زیستمحیطی میشود.
اعتراض اخیر در یوسیمیتی نه تنها صدای کارکنان اخراجی را به گوش همگان رساند، بلکه به نمادی از نگرانیهای عمیقتر در مورد آینده اراضی عمومی و حفاظت از طبیعت آمریکا تبدیل شد. اکنون، بسیاری منتظرند تا ببینند آیا این اعتراضات میتواند تغییری در سیاستهای دولت ایجاد کند یا خیر.
