آهنگ «وصیت» یکی از قطعات تاثیرگذار محسن چاوشی است که در آن، فضای شاعرانه، غمانگیز و فلسفی خاصی حاکم است. این آهنگ در سال ۱۳۹۳ منتشر شد و بهسرعت به یکی از محبوبترین آثار او تبدیل شد. شعر این اثر از مرحوم حسین پناهی، شاعر، بازیگر و نویسنده نامدار ایرانی است که در بسیاری از نوشتهها و اشعارش، با نگاهی تلخ و شاعرانه به زندگی، مرگ و انسان معاصر میپردازد.
محسن چاوشی با انتخاب این شعر، موفق شده با لحنی خاص، صدایی حزنآلود و آهنگسازی مینیمال و تأثیرگذار، روح کلمات پناهی را زنده کند. موسیقی این اثر نیز توسط خود چاوشی ساخته شده و حالوهوای موسیقی، با پیانو و فضایی خلوت، بهشکلی طراحی شده که صدای شاعرانه و کلمات در مرکز توجه قرار گیرند.
در «وصیت»، با تصویری استعاری از مرگ، وداع، عشق و تنهایی روبرو هستیم. شاعر از زبان یک فرد در حال مرگ، وصایایی را بیان میکند که در ظاهر سادهاند اما مفاهیم عمیق و چندلایهای را منتقل میکنند. مفاهیمی مانند دلسپردگی به زندگی، تلخی عشقهای بیوفا، و نگاه شاعرانه به پایان.
این اثر یکی از نمونههای بارز پیوند موفق موسیقی و شعر معاصر فارسی است. قدرت کلام حسین پناهی و اجرای تأثیرگذار چاوشی باعث شده تا این آهنگ در ذهن بسیاری ماندگار شود.
متن آهنگ «وصیت» – محسن چاوشی
شعر: حسین پناهی
آهنگساز و خواننده: محسن چاوشی
برای این گل قرمز
نماز مرده بخوانید
مرا شمرده بخوانید
برای خاکسپاری
تمام باغچهها را
به مادرم بسپارید
دو دنگ پیراهنم را
دو پاره از کفنم را
به این دو چشم بدوزید
سپس ملال تنم را
دو بال پر زدنم را
در این کفن بگذارید
به همسر نگرانم
به نقل قول بگویید
چه دوستداشتنی بود
شما، آهای شماها
شما که همسر خود را
همیشه دوست ندارید
زیاد امید ندارم
که از تپیدن قلبم
گلی دوباره بروید
مگر بهار که سر شد
کنار سنگ مزارم
دلی دوباره بکارید
کدام قله، کدام اوج؟
منی که اینهمه کوهم
از این جهان به ستوهم
من از شکار نکردن
شما از اینکه شکارم
نبودهاید شکارید
دو دنگ پیراهنم را
دو پاره از کفنم را
به این دو چشم بدوزید
سپس ملال تنم را
دو بال پر زدنم را
در این کفن بگذارید
